Na początku XX wieku na Hokkaido, tuż po wojnie rosyjsko-japońskiej, Saichi Sugimoto niestrudzenie płucze złoto. Były żołnierz, zwany „Nieśmiertelnym Sugimoto” ze względu na swoje brawurowe czyny w bitwie, szuka bogactwa, aby spełnić obietnicę złożoną najlepszemu przyjacielowi, zanim ten zginął w akcji: obiecał wspierać jego rodzinę, a zwłaszcza wdowę, która potrzebuje zagranicznego leczenia z powodu pogarszającego się wzroku.
Pewnego dnia pijany towarzysz opowiada Sugimoto historię o człowieku, który zamordował grupę Ajnów i ukradł im fortunę w złocie. Przed aresztowaniem przez policję ukrył łup gdzieś na Hokkaido. Jedyną wskazówką co do lokalizacji skarbu jest zakodowana mapa, którą wytatuował na ciałach swoich współwięźniów w zamian za udział w zyskach, gdyby udało im się uciec i go odnaleźć.
Sugimoto nie przywiązuje wielkiej wagi do tej opowieści, dopóki nie odkrywa zwłok pijanego mężczyzny, na których widnieją tatuaże opisane w historii. Zanim jednak zdąży zebrać myśli, atakuje go niedźwiedź – sprawca śmierci mężczyzny – z zamiarem dokończenia posiłku. Z opresji ratuje go młoda dziewczyna z ludu Ajnów o imieniu Asirpa, której ojciec był jedną z ofiar mordercy.
Dzięki łowieckim umiejętnościom Asirpy i instynktowi przetrwania Sugimoto, para postanawia połączyć siły i odnaleźć ukryty skarb. Jedno chce odzyskać to, co prawnie należało do jej ludu, drugie zaś pragnie spełnić ostatnie życzenie przyjaciela.
