Maquia należy do szczególnej rasy zwanej Iorph – mistycznych istot, które mogą żyć setki lat, pozostając odizolowane od życia i codziennych trosk ludzkości. Jednak Maquia zawsze czuła się samotna, pomimo otoczenia przez swój lud, ponieważ została osierocona w dzieciństwie. Marzy o świecie zewnętrznym, ale nie odważa się opuścić domu z powodu ostrzeżeń wodza klanu.
Pewnego dnia jednak świat zewnętrzny ją odnajduje, gdy żądne władzy królestwo Mezarte najeżdża jej ojczyznę. Mają już pod kontrolą resztki gigantycznych smoków, Renato, a teraz ich król pragnie dodać nieśmiertelność Iorpha do swojego rodu.
Ludzie i ich Renato pustoszą ojczyznę Iorphów i zabijają większość jej mieszkańców. W samym środku ataku Maquia zostaje porwana przez jednego z Renato, który wpadł w szał. Wkrótce umiera, a ona zostaje porzucona w lesie daleko od domu, teraz całkowicie samotna, słysząc jedynie płacz jednego dziecka w oddali. Maquia odnajduje niemowlę w zniszczonej wiosce i postanawia wychować je jak własne, nadając mu imię Ariel. Choć nie wie nic o świecie ludzi, jak wychować dziecko, które starzeje się znacznie szybciej niż ona, ani jak żyć z tlącą się w nim samotnością, jest zdeterminowana, by jakoś to wszystko potoczyło się pomyślnie.
